Kilka słów wyjaśnienia

Koriko to w założeniu gra, do rozgrywania której używa się m.in. notesu. Według zasad, dwie strony tegoż notesu należy podzielić na 4 równej wielkości segmenty, które nie mają reprezentować rzeczywistą skalę miasta, a służyć za narzędzie do organizacji. Każdy z segmentów ma przypisaną jedną z 4 figur tarota (Buławy, Kielichy, Miecze, Monety), a każda z nich ma swój *vibe*. W warstwie fabularnej może on dotyczyć całych dystryktów czy pojedynczych budynków. Figury mają pomóc w kształtowaniu i nadawaniu kolorytu powstającej historii. Za każdym razem, gdy w grze pojawia się karta Postaci, na mapie pojawiają się nowe elementy zgodne z figurą danej postaci - miejsca, detale, odczucia i emocje. Dzięki temu w późniejszej części gry można korzystać z tych nowych elementów, gdy znów pojawi się karta danej figury. Wraz z każdą nową napotkaną postacią miasto rozrasta się, różnicuje i konkretyzuje.

Jak wcześniej wspomniałam, mapa to głównie narzędzie, a nie rzeczywista mapa miasta. Z tego względu jest w założeniu przeznaczona dla mnie, ale by zgromadzić wszystkie informacje o rozgrywce w jednym miejscu, publikuję ją także tutaj. Dla osób zapoznanych z grą (lub tarotem jako takim) zawarte w niej informacje mogą stanowić spoiler do głównej historii. Wszystkim innym prawdopodobnie nie powie ona nic, ale żeby nie było, że nie ostrzegałam! W podobny sposób działają w tej grze Umiejętności.